Αθήνα 29 Σεπτεμβρίου 2013,
Αγαπημένοι μου Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, σας γράφω από ένα κελί των κρατητηρίων.
Επί είκοσι έτη στην τελευταία σελίδα της εφημερίδας μας υπήρχε ένα άρθρο εκτενές. Αυτήν την εβδομάδα δεν είχα αυτήν την ευκαιρία για λόγους ανωτέρας βίας.
Άκουσα τις υπερήφανες και αδούλωτες φωνές σας μέσα από τον χώρο της κρατήσεώς μου, όπου ευρίσκομαι ΑΔΙΚΑ μόνο και μόνο γιατί ΤΟΛΜΗΣΑ, γιατί ΤΟΛΜΗΣΑΜΕ όλοι μαζί να υψώσουμε υπερήφανο το ανάστημά μας στην εσωτερική κατοχή της Πατρίδας μας.
Αγαπημένοι μου Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, σας γράφω από ένα κελί των κρατητηρίων.
Επί είκοσι έτη στην τελευταία σελίδα της εφημερίδας μας υπήρχε ένα άρθρο εκτενές. Αυτήν την εβδομάδα δεν είχα αυτήν την ευκαιρία για λόγους ανωτέρας βίας.
Άκουσα τις υπερήφανες και αδούλωτες φωνές σας μέσα από τον χώρο της κρατήσεώς μου, όπου ευρίσκομαι ΑΔΙΚΑ μόνο και μόνο γιατί ΤΟΛΜΗΣΑ, γιατί ΤΟΛΜΗΣΑΜΕ όλοι μαζί να υψώσουμε υπερήφανο το ανάστημά μας στην εσωτερική κατοχή της Πατρίδας μας.
















































