Λήμνος: Κατέρρευσε τμήμα του ενετικού κάστρου της Μύρινας

Σοβαρά «λαβώθηκε» το Κάστρο της Μύρινας από τις πρόσφατες ισχυρές βροχοπτώσεις στη Λήμνο.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λέσβου, ένα μεγάλο τμήμα του τείχους κατέρρευσε, στην περιοχή του μονοπατιού από την είσοδο της Αγίας Παρασκευής, με αποτέλεσμα η διέλευση από εκεί των επισκεπτών, να καθίσταται άκρως επικίνδυνη και άρα να απαγορεύεται. Το τμήμα του τείχους που κατέρρευσε, κάλυψε το μονοπάτι σε μήκος περίπου 20 μέτρων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μεγάλο μέρος του κάστρου της Μύρινας αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό στατικό πρόβλημα που μεγάλωσε από τις έντονες τελευταίες βροχοπτώσεις,

Στο ΕΣΠΑ εντάχθηκε το Κάστρο της Μονεμβασιάς

Με το έργο αυτό θα αντιμετωπισθεί το σοβαρό πρόβλημα αστάθειας των βραχωδών πρανών, στον χώρο του κάστρου της Μονεμβασιάς, με αποτέλεσμα την προστασία του μοναδικού αυτού πολιτιστικού Μνημείου από τις καταπτώσεις βράχων.

Με συνολικό προϋπολογισμό 2.500.000 ευρώ

Στο Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) εντάχθηκε, ύστερα από θετική αξιολόγηση της Ενδιάμεσης Διαχειριστικής Αρχής Πελοποννήσου, η σταθεροποίηση βραχωδών πρανών στο Κάστρο της Μονεμβασιάς, με συνολικό προϋπολογισμό δημόσιας δαπάνης 2.500.000 ευρώ και με τελικό δικαιούχο τον δήμο Μονεμβασιάς.

Τριγυρνώντας στα Κάστρα της Θεσσαλονίκης

Photo: Anaximandros (Flickr)

του Γιώργου Κόκουβα

Θεσσαλονίκη χωρίς την Άνω Πόλη είναι σαν σπίτι χωρίς μπαλκόνι. Αλλά, για να είμαστε πιο ακριβείς, η περιοχή που εκτείνεται γύρω από τα Κάστρα της Θεσσαλονίκης θα μπορούσε να ονομάζεται Άλλη Πόλη. Γιατί είναι. Θα το διαπιστώσετε αν δείτε την αεροφωτογραφία της πόλης: Από το λιμάνι ως ένα σημείο κυριαρχεί το μπετόν της πολυκατοικίας, ενώ στα Κάστρα το τοπίο αλλάζει, και κυριαρχούν τα παλιά καλά κεραμίδια.

Θα το διαπιστώσετε επίσης αν ανοίξετε έναν χάρτη της Θεσσαλονίκης και παρατηρήσετε την ρυμοτομία των δρόμων κάτω από την οδό Κασσάνδρου και πάνω από αυτή – η κεντρική Θεσσαλονίκη μοιάζει με αυστηρό κλασικό σταυρόλεξο, ενώ η Άνω Πόλη με εκείνο το παιχνίδι-λαβύρινθο που σου ζητά να μαυρίσεις τα κομμάτια με τις κουκίδες για να εμφανιστεί ένα σχέδιο.

Ακροκόρινθος: Το «απάτητο» κάστρο

Μια προσιτή εκδρομή που όλοι ματαιώνουμε, αλλά μετά την πρώτη επίσκεψη γίνεται εθισμός!

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΝΤΙΝΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΟΣ

Χρόνια περνούσα από την εθνική οδό, είτε για Πάτρα είτε για Τρίπολη, και πάντοτε μόλις έβλεπα το κάστρο πάνω σε κείνο το γκρεμοβούνι, έλεγα πως την επόμενη φορά θα πήγαινα να το δω. «Κορόιδευα» τον εαυτό μου για πολλά χρόνια μέχρι που ένα Σάββατο το πήρα απόφαση και ξεκίνησα για Ακροκόρινθο και πέριξ.

Μετά από οδήγημα περίπου μιας ώρας από Αθήνα έφτασα στον Ακροκόρινθο. Από την εθνική οδό, κοιτώντας αριστερά στο ύψος της Κορίνθου, φαίνεται αγέρωχο το κάστρο πάνω στο λόφο.

Βουτιά στα νερά της Ιστορίας

Της Μαίρης Αδαμοπούλου

Φωνή μπορεί να μην έχει, όμως «μιλάει» και διηγείται ιστορίες από το παρελθόν, διότι είναι «φωνές νερού μυριάδες» και αποκαλύπτονται από σήμερα ώς και την Κυριακή σε 145 χώρους και μουσεία

Πόσοι δεν έχουν απολαύσει τον καφέ τους δίπλα στα νερά του και πόσοι δεν έχουν αναμνηστικές φωτογραφίες από τις όχθες του ποταμού που διασχίζει τη Λιβαδειά; Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι πίσω από το ποτάμι βρίσκεται η όμορφη κόρη του Τροφωνίου και στενή φίλη της Περσεφόνης, η Ερκυνα, η οποία χάθηκε αναζητώντας τη χαμένη της χήνα;

Τούτη η ιστορία είναι μία μόνο από τις δεκάδες που έχουν γραφεί στις όχθες της Ερκυνας και που θα αποκαλυφθούν αύριο στο πλαίσιο των εκδηλώσεων

Κάστρα που ρημάζει ο χρόνος

Της Μαίρης Αδαμοπούλου

Τα άγνωστα οχυρά της Πελοποννήσου καταρρέουν καθώς οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ούτε καν τον ακριβή αριθμό τους. Και αναζητούν μιαν άκρη στο χάος μέσω διεθνούς συνεδρίου

Είναι εκατοντάδες και άγνωστα, σπαρμένα στη γη της Πελοποννήσου. Σύμβολα δύναμης κι εξουσίας πριν από έξι αιώνες, σήμερα στέκουν ρημαγμένα, απρόσιτα, σκιές του εαυτού τους να θυμίζουν βυζαντινούς και φράγκους δεσπότες που διαφέντευαν αχανείς εκτάσεις.

Είναι τα κάστρα που άρχισαν να χτίζονται με το τέλος του αρχαίου κόσμου - τον 5ο αι. μ.Χ. - έως τον 15ο αιώνα, έως την εποχή δηλαδή που η τέχνη των οχυρώσεων αλλάζει σελίδα, καθώς αλλάζουν τα όπλα και κάνουν την εμφάνισή τους τα πυροβόλα.

O πύργος των Μαριανών

Ο πύργος των Μαριανών βρίσκεται 2 χιλιόμετρα βόρεια του αρχαιολογικού χώρου και του σημερινού οικισμού της Ολύνθου (πρώην Μυριόφυτο) στην αριστερή πλευρά του επαρχιακού δρόμου προς Πολύγυρο. (40ο18’52’’Ν 23ο20’43’’Ε) Η πρόσβαση είναι εφικτή χωρίς δυσκολία.

Ο πύργος χτίστηκε το 1374 και αποτελούσε κέντρο κτήματος της Μονής Δοχειαρείου.
To 1373, η Μεγάλη Δομεστίκισσα, Άννα Καντακουζηνή η Παλαιολογίνα, κάτοχος ενός κτήματος στα Αμαριανά (Mαριανά) της Καλαμαριάς, θα το πουλήσει με την έγκριση του άντρα της στη Μονή Δοχειαρίου στο τρίτο της αξίας του (600 υπέρπυρα, πληρωμένα σε 600 ουγγιές βενετικών δουκάτων).Το υπόλοιπο της αξίας θα θεωρηθεί δωρεά στη Μονή προς σωτηρίαν ψυχής. [1] (εικ.3)

Ο Πύργος της Γαλάτιστας

Το όνομά της η Γαλάτιστα το οφείλει, όπως μας λέει η παράδοση, στη βασίλισσα Γαλάτεια και στον άνδρα της Ανθέμιο, που της έχει δώσει το όνομα Ανθεμούς.

Ο Ανθέμιος κατά την βυζαντινή περίοδο ήταν πολιτικός του Βυζαντίου. Το 404-405 ο Ανθέμιος ήταν επίτροπος του Θεοδοσίου του Β' , και προσπάθησε να βελτιώσει τις σχέσεις με το δυτικό κράτος, αλλά και με το ανατολικό συνάπτοντας συμφωνία με τους Πέρσες για την προστασία των Χριστιανών.

Η Γαλάτεια κατά την μυθολογία, ήταν Νηρηίδα κόρη του Νηρέα και της Δωρίδος. Έζησε στην Σικελία κα παντρεύτηκε τον βοσκό Πολύφημο. Θεωρείται από την λατινική μυθολογία σαν πρότυπο ομορφιάς και τολμηρού κοριτσιού που κανείς δεν μπόρεσε να κατακτήσει.

Στη θέση του σημερινού χωριού υπήρχε πυκνό δάσος με θεόρατα δένδρα. Μέσα σ' αυτό το δάσος και σε ύψωμα, ήταν κτισμένος ο Πύργος που έμεινε η Γαλάτεια. Ο Πύργος αυτός ήταν κτισμένος από <<κουράνι>> ή κουρασάνι έλεγαν οι γιαγιάδες, γι ‘ αυτό ήταν πολύ γερός.

Καστροπολιτεία Ρεντίνας

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΡΕΝΤΙΝΑΣ

Ο όμορφος οικισμός της Ρεντίνας, στην αριστερή πλευρά του Ρήχιου ποταμού, εξακολουθεί να κρατά τα κλειδιά του περάσματος, όπως άλλοτε ,και να χαίρετε τα υπέργηρα πλατάνια της, μέσα στις κουφάλες των οποίων φιλοξενούνται οι νυχτερίδες που έρχονται από τη Ρωσία και την Ουκρανία για την αναπαραγωγή τους.

Στο ανατολικό άκρο της λίμνης Βόλβης στο στενό πέρασμα που δημιουργούν οι ακτές της και οι παρυφές του Χολωμόντα και των Κερδυλίων βρίσκεται ένα στενό πέρασμα, αλλά ζωτικής σημασίας για την επικοινωνία από παλαιότερα μέχρι και σήμερα.

Αυτό το στενό πέρασμα εξυπηρετούσε στρατεύματα, ταξιδιώτες, εμπόρους από την εποχή της καθόδου του Ξέρξη και του ανταγωνισμού μεταξύ Αθηναίων και Σπαρτιατών για την κατάκτηση της Αμφίπολης και του χρυσοφόρου Παγγαίου.