
κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση
Στα "Ελληνικά" του Στίλπωνα Κυριακίδη, το έτος 1953, έχει δημοσιευθεί μια μελέτη για τον Πολύγυρο.
Καταληκτικά ο συγγραφέας της μελέτης αυτής, γλωσσολόγος Γ. Τσοπανάκης, υποστηρίζει ότι η λέξη Πολύγυρος προέρχεται από τοπωνύμιο και είναι κυριωνυμικό από κάποιον αρχαίο ονόματι Πολύαρον υιό του Θρασυλάου, που έγινε γνωστός από μια επιγραφή του 2ου ή 1ου αι. π.Χ. που βρέθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Πολυγύρου και δημοσιεύθηκε από τον Robinson.
Σύμφωνα με την μελέτη αυτή, στο όνομα Πολύαρος, έγιναν εν συνεχεία φωνητικές μεταβολές σε Πολύερος, σε Πολύγερος, σε Πολύγιρος.
Στην μελέτη αυτή υποστηρίζεται ότι οι μεταβολές αυτές είναι σύμφωνες με την φωνητική εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσας.
Η πρώτη έγγραφη αναφορά μέχρι τώρα, είναι από το 1079 όπου σε χρυσόβουλλο του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ του Βοτανειάτη, που δημοσιεύθηκε από τον καθηγητή Dolger, το τοπωνύμιο αυτό αναφέρεται σε γενική πτώση δηλαδή "του Πολυγήρου" και περιγράφεται ως προάστιο (μετόχιο) της Θεοτόκου των Χαουνίων.
Διευκρίνιση: Οι λέξεις "Πολύγιρος" και "Πολυγήρου" δεν είναι ανορθόγραφες, έτσι τις γράφει ο συγγραφέας. Σαν φυσική εξέλιξη μέχρι την κατάληξη σε "Πολύγυρος" όπως την ξέρουμε όλοι μας.
Καταληκτικά ο συγγραφέας της μελέτης αυτής, γλωσσολόγος Γ. Τσοπανάκης, υποστηρίζει ότι η λέξη Πολύγυρος προέρχεται από τοπωνύμιο και είναι κυριωνυμικό από κάποιον αρχαίο ονόματι Πολύαρον υιό του Θρασυλάου, που έγινε γνωστός από μια επιγραφή του 2ου ή 1ου αι. π.Χ. που βρέθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Πολυγύρου και δημοσιεύθηκε από τον Robinson.
Σύμφωνα με την μελέτη αυτή, στο όνομα Πολύαρος, έγιναν εν συνεχεία φωνητικές μεταβολές σε Πολύερος, σε Πολύγερος, σε Πολύγιρος.
Στην μελέτη αυτή υποστηρίζεται ότι οι μεταβολές αυτές είναι σύμφωνες με την φωνητική εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσας.
Η πρώτη έγγραφη αναφορά μέχρι τώρα, είναι από το 1079 όπου σε χρυσόβουλλο του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ του Βοτανειάτη, που δημοσιεύθηκε από τον καθηγητή Dolger, το τοπωνύμιο αυτό αναφέρεται σε γενική πτώση δηλαδή "του Πολυγήρου" και περιγράφεται ως προάστιο (μετόχιο) της Θεοτόκου των Χαουνίων.
Διευκρίνιση: Οι λέξεις "Πολύγιρος" και "Πολυγήρου" δεν είναι ανορθόγραφες, έτσι τις γράφει ο συγγραφέας. Σαν φυσική εξέλιξη μέχρι την κατάληξη σε "Πολύγυρος" όπως την ξέρουμε όλοι μας.









